امین

—

گریه ام گرفته، واقعا چطوری فهمیده؟ یه سالی هست که از هم خبر نداریم. شاید بهتر بگم من ازش خبر ندارم.

| مشاهده‌ 2 نظر دیگر

اعتقاد معتقاد هم نمیخواد…

همین که از یه چیزی نا امید شدی…

رک و روراست اگه تونستی به ام البنین بگو که من فلان رو میخوام…

این کار رو هم برات میکنم… چند تسبیح صلوات، یه سفره ی اباالفضل یا هرچی که بلدی…

ولی صلواتش رد خور نداره…

بعدش فقط باید مرد باشی و قولت رو انجام بدی.

درود خدا بر دخت نبی اکرم، شهیده ی پاک و طاهرش که در راه امر خدا، امر رسول خدا و حمایت از ولی خدا اینگونه مورد آزار قرار گرفت و این دنیا را با تنی رنجور و دلی پرخون از غاصبین مال و جان و حکم خدایی اش ترک نمود.

لعنت بر دشمنان فاطمه ی زهرا، از هر دسته و هر رنگ، از آنهایی که خود را شیعه یا سنی می دانند ولی حق بودن فاطمه زهرا(س) را انکار می کنند.

| مشاهده‌ 11 نظر دیگر

در انتخاب عنوان این نوشته حیرانم!

| مشاهده‌ 2 نظر دیگر

خلاصه سرتان درد نیاورم، خوشحالم! خیلی… در حد شادمانی و سرمستی و رقصیدن از نوع خلاف! و بسوزد چشم شیطان حسود که نتوانسته بود ببیند مرا و در این ورطه انداخته بود سالیانی دو سه چند که دیگر از دست ما کلافه شده بود باری تعالی از بس گفته بود که برگرد به راه راست ای بنده ی چموش من! تا اینکه یک عدد سیلی زد به گوش و چپ و راستمان کرد… و در جریانند برخی ها که چه شده بوده مرا در این مدت مدید! خلاصه ما خوشحالیم ولی باید ره خوشحال کردن دیگران در پیش بگیریم. حیف که این فلک زده ی اینترنت و خصوصا این وبلاگ ما را کمتر کسانی که از ما دل ناخوش دارند میخوانند، ولی همینجا از طلبکاران بدهی ها از همه نوع که مطلوب من باشم تقاضا دارم که بخروشید و بر سر این پشیمان از خدا ترسیده بتازید و حقی چیزی داشتید مطالبه نمایید… شاید که ما را از درب بهشت باز نگرداندند…

—

عارضم به خدا جون که خیلی مخلصتیم! حیف که مبرایی از هرگونه توصیف وصف کنندگان و فراتری از هرچه تصور نقش کند در اختران! وگرنه میامدم پرواز میکردم تا ببوسم روی ماهت و بگویم که اینا هم که از طرف شما نوشتیم، همیناست که همه اشتباه و کوتاهیست در وصف شما… واگر قبول داری که اشتباهه، لطفا هدایت بفرما… آمین

در ثانی حرف از حق و اینا شد و مرجع میگوییم که این تصویر کذا را سرچ نمودیم در اینترنت که حاصل آمد از وبلاگی موسوم به  مناجات !

همه و همه وقتی است برای نوشتن، دلم میگرفت، مینوشتم، ناراحت بودم ، مینوشتم، امتحان داشتم، مینوشتم، دلم برای کسی تنگ میشد، مینوشتم،

اما الان چی؟

| مشاهده‌ 5 نظر دیگر

| مشاهده‌ 3 نظر دیگر

امروز ایده ای به ذهن من خطور کرد! آن هم اینکه اگر کسی گراواتار نداشت، از آواتار یاهو مسنجر فرد، و یا از آواتار جیمیل وی، بسته به اینکه چه میلی را وارد کرده است، استفاده نمود. این فعلا در اول کاره یه ایده است، دارم روش کار میکنم!

در ضمن انگاری شیطونه داره میگه که اینجا رو تعطیلش کنم! نمیدونم چرا، ولی بد هم حرف نمیزنه!

و اما ذکر مادر… میگفت قبل از شروع امتحان دست بذار روی پیشانی ات و ذکر را بگو… خدای تبارک و تعالی خویشتن خویش کمک یارت خواهد بود…
ذکر فراموش شده دارای عباراتی این چنین بود… ” اللهم ذکرنی ما انسانیاه الشیطان… [و علمنی ما لم اعرفه من قبل] … برحمتک یا ارحم الراحمین”
تکه ی اولش تنها قسمت به یاد مانده ی ذکر مادر گرامیست! و آنچه که در میان آکولاد عرض اندام میکند جمله ایست که خودم ساختم، شاید در جای دیگری باشد ولی به جان خودم این را خودم ساختم… و الحق که باید به سازنده ی ضرب المثل “احتیاج، مادر اختراع است” جایزه ی نوبل ادب دانشجوی سرامتحانی اعطا کرد… و تنبلی است که آدمی زاد درس نخوان را به ساختن دعا وا می گمارد..
و آخرین فراز از ذکر سر جلسه ی امتحان ما هم کپی برداری شده از انتهای تمامی دعاهایی بود که تا حالا به گوشمان خورده و نخورده است…
خوب ناگفته واضح است که یک آیت الکرسی (ع) هم قبل از این می خواندم به توصیه ی مادرم…

و این چیزی است که چهار سال لیسانس ذهنیت بچه ها را در مورد من به یک ریشوی متحجر رقم زد… زمزمه ای گنگ که در خلوت خویش بدور از دیگران در تنگنای امتحان بر زبان می رفت. الان که مینویسم کلی حال میکنم که بچه ریشو شدم و دلم برای هیچ کسی ریش نشد، مخ ریشو شدم و تو جنگ الفاظ احزاب، ریش [بخوانید پشم] نشدم،

و النکته در این ذکر این است که الان به وقت رسمی که میشود ۲۳:۵۸ از اول آبان ماه سال ۸۸ من درحال نوشتن تمرینات درسی هستم موسوم به “تحلیل سیستم های منابع آب” از دکتر ابریشمچی… و بگمانم فردا همکلاسیها همه تقاضای تعویق تحویل دادن تمرین مربوطه را بنمایند… از بس که سخت و طولانی است…

اما چه میکند ذکر فوق… ما که همین تیپ سوالات را ترم چهارم لیسانس سر امتحان نتونستیم پاسخ بدیم، الان مثل اینکه صد سالی هست که این درس را تدریس میکنیم… به به… مثل هلو، جواب مسائل سالادوار در حال حل شدن و گذر از زیر نوک مدادمان می باشند…

دست مادرم را فردا صبح قبل از تهران رفتنم باید ببوسم…

تمت به دو دقیقه گذشته از بامداد دوم آبان.

پشت بند مطالب :
۱- در ادامه ی کلمه ی آیت الکرسی نوشته ام “(ع)”. بله درست می بینید… اینقدر این سه آیه برای من ارزش دارد که با آنکه شاید زنده بودنش بر دیگران گنگ باشد ولی برای من که زنده است و بر او درود میفرستم. ما که به کتاب خدا احترام چندانی نمیذاریم حداقل به یک تیکه اش احترام بذاریم… هرکی بگه که خواندن این آیه اثری ندارد به نظر من کافر ذمی است و خونش هدر… … خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل.

| مشاهده‌ 18 نظر دیگر