وسام وسیم

چند وقتیه که این ضرب المثل [یهودی] که میگه چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است، خیلی رفته رو اعصابم.

آخه باید این ضرب المثل رو قبول کرد یا شأن نزول آیه ی زیر؟

وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا ﴿ دهر : ۸ ﴾
و به[ پاس ]دوستى[ خدا]، بینوا و یتیم و اسیر را خوراک مى دادند. (۱)

اسلام دین ایثار است، نه دین نق زدن و خسیس بازی و خودخواهی.

—

(۱) این آیه در شان حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) و حضرت فاطمه ی زهرا (سلام الله علیها) نازل گردیده است.

از بچگی بهم آموختند که لباسهام رو مرتب و پوشیده انتخاب کنم، البته من همیشه به یقه ی بسته مشکل داشتم ولی سعی می کردم تا جای ممکن بسته نگه دارم، از پوشیدن تی شرت آستین خیلی کوتاه ها هم اجتناب میکردم، شلوار جین و تنگ و اینا هم که کلا به پای ما نمیرفت، چه خواسته و چه ناخواسته. و … الان که بزرگ شدم یه نگاه به عقب میندازم، یه تغییر کوچک میدم و نتیجه اش رو متصور میشم! قابل قبول نیست، یه چیز دیگه رو تغییر میدم، بازم قبول نیست… میدونم چرا، ولی مطمئنم که حجاب فرای جنسیت است و برعکس تمامی مطالبی که در این مورد نوشته شده، اینجا اصلا به این دید به حجاب نگاه نمیکنم… اصلا کاری به حجاب ندارم! فقط نکته ی مهم اینه که نویسنده ی این بلاگ عاشق شده! شاید بخاطر احترامی بود که به حجاب قائل می شده، به هرحال فعلا تا چند صباحی وقت های اضافه اش را به معشوقش صرف خواهد نمود. عظمت بعضی چیزا رو اصلا نمی شه تصور کرد، ولی بطور خیلی ساده اگه بهت یه خورشید دادند، چطور میخوای زیر پا بذاریش؟

اگه احتمالا عنوان غلط انداز بوده و بدنبال حجاب دخترها بودید،  مطلب توی اینترنت کم نیست، می تونید به طور مثال از وبلاگ زیر بهره بجویید : عفت فاطمی. البت اگه احیانا در مورد حجاب مردها هم چیز جامع و کاملی گیر آوردید من رو بی نصیب نذارید!