خوش به حالتان
میروید و باز نمی گردید.
زخم سفر را از ترس، برمن منع کردند… شاید هم بزدلی من بود و بهانه های واهی…
و من همچنان قلاده به گردن و زنجیر در پای، در نیم تن سوخته از عصیان خویش دربندم.
لیکن این دو روز باقیمانده ی عمر منتظرم تا ببینم رایت سرخ یالثارات الحسین…

